Tel Boyutu, Bakır Tel Üretimi, Yalıtım Çeşitleri ve Ev Kablolama Kılavuzu

Kablo Boyutu Nasıl Ölçülür: AWG, mm² ve Sayıların Anlamı

Tel boyutu, iletkenin kesit alanının (akımı taşımak için mevcut bakır (veya alüminyum) miktarı) bir ölçüsüdür. İki sistem hakimdir: Kuzey Amerika'da kullanılan American Wire Gauge (AWG) standardı ve Avrupa, Avustralya ve dünyanın geri kalanının çoğunda kullanılan metrik mm² (milimetre kare) sistemi. Her ikisini de anlamak, uluslararası tedarik zincirlerinde tel seçimi yapan veya ithal elektrikli ekipmanlarla çalışan herkes için çok önemlidir.

AWG: Amerikan Sistemi Nasıl Çalışıyor?

AWG mantığa aykırı bir sistemdir: gösterge numarası ne kadar yüksek olursa tel o kadar küçük olur . AWG 4, ağır cihaz devrelerine uygun büyük bir iletkendir; AWG 24 telefon kablolarının içindeki ince teldir. Ölçek, teli üretmek için gereken çekme kalıbı geçişlerinin sayısından kaynaklanır; daha fazla geçiş, daha ince bir tel ve daha yüksek ölçü numarası üretir. Matematiksel ilişki kesindir: 6 AWG adımlık her artış, kesit alanını yarıya indirir ve her 3 adımlık artış, çapı yaklaşık olarak yarı yarıya azaltır.

Veri sayfası olmadan AWG'de kablo boyutunu ölçmek için, temiz bir şekilde sığabileceği en küçük yuvayı bulana kadar çıplak iletkeni yuvalara yerleştirerek, kalibre edilmiş yuvalara sahip düz çelik bir plaka olan bir tel ölçme aracı kullanın. Bu doğrudan AWG'yi verir. Alternatif olarak, çıplak iletken çapını dijital kumpasla ölçün ve standart bir AWG tablosuna göre çapraz referans yapın: AWG 12, 2,053 mm çapı ölçer; AWG 14'ün ölçüsü 1,628 mm'dir; AWG 10'un ölçüsü 2,588 mm'dir. Yalıtılmış tel çapını asla ölçmeyin — yalıtım kalınlığı tipe ve voltaj değerine göre değişir ve yanlış gösterge okumasına neden olur.

Metrik mm² Sistemi

IEC metrik sistemi, akım kapasitesinin doğrudan ve sezgisel bir ölçüsü olan iletkenin gerçek kesit alanına göre milimetre kare cinsinden tel boyutunu belirtir. Yaygın konut boyutları 1,5 mm² (aydınlatma devreleri, kabaca AWG 14'e eşdeğer), 2,5 mm² (priz devreleri, kabaca AWG 12), 4 mm² (ocak ve duş devreleri, kabaca AWG 10) ve 6 mm²'dir (alt beslemeler ve yüksek yüklü cihazlar, kabaca AWG 8). Ölçülen çaptan mm²'yi hesaplamak için: alan = π × (çap/2)².

Yukarıdaki tablodaki akım değerleri, 60°C yalıtım değerinde ve 30°C ortam sıcaklığında kablo kanalındaki bakır iletkenler için NEC (Ulusal Elektrik Yasası) kapasite değerlerini yansıtır. Kanalsız duvarlara sarılmış veya yüksek ortam koşullarında çalışan kabloların değeri düşürülmelidir; NEC, üçten fazla akım taşıyan iletkene sahip kanallar için 0,5× kadar düşük düzeltme faktörleri belirtir. Küçük boyutlu kablo hemen arızalanmaz; yavaş yavaş aşırı ısınır ve bir arıza veya yangın meydana gelene kadar aylar veya yıllar boyunca izolasyonu bozar.

Bakır Tel Nasıl Üretilir: Katottan Bitmiş İletkene

Bakır tel üretimi, rafine bakır katotlarla (eritilmiş cevherin elektrolitik rafine edilmesiyle üretilen %99,99 saf bakırdan düz plakalar) başlayan ve hassas çaplara çekilen, doğru tavlanmış ve izolasyon veya doğrudan satış için makaralara sarılmış bitmiş iletkenlerle biten çok aşamalı bir endüstriyel süreçtir. Küresel tel ve kablo endüstrisi yaklaşık olarak Yılda 28 milyon mt bakır Bu da onu metal için en büyük tek son kullanım kategorisi haline getiriyor.

Adım 1: Çubuğa Sürekli Döküm

Bakır katotlar bir şaft fırınında veya endüksiyon ocağında yaklaşık 1.085°C'de (bakırın erime noktası) eritilir ve 20. yüzyılın ortalarında özel olarak tel endüstrisi için geliştirilen, Properzi veya CONTIROD döküm adı verilen bir işlemle sürekli çubuk halinde dökülür. Erimiş bakır, yivli bir döküm çarkı ve çelik bir kayıştan oluşan hareketli bir kalıba dökülür ve çarktan çıkarken 8 mm çapında sürekli bir çubuk halinde katılaşır. Çubuk daha sonra 600°C'nin üzerindeyken bir dizi hadde tezgahından hemen sıcak haddelenir ve tel çekme için başlangıç ​​malzemesi olarak kullanılan standart 8 mm bakır çubuğa indirgenir. Sürekli döküm ile çubuk üretilir düzgün tane yapısı ve minimum oksit kalıntıları — tel kopması olmadan güvenilir çizim için gereklidir.

Adım 2: Tel Çekme

8 mm'lik çubuk, bir tel çekme makinesinde giderek daha küçük bir dizi tungsten karbür veya elmas kalıptan çekilir; her kalıbın çapı %15-25 oranında azalır. 8 mm'lik çubuktan AWG 12'ye (2,05 mm) kadar tipik bir çizim sırası 9-11 kalıp geçişi gerektirir. Her geçiş bakırı sertleştirir; çekme mukavemetini artırır ancak sünekliği azaltır. Tel ve kalıp yüzeyi arasındaki sürtünmeyi azaltmak, gevşemeyi önlemek ve plastik deformasyonun ürettiği ısıyı uzaklaştırmak için çekme yağlayıcısı (sabun bazlı bir emülsiyon) sürekli olarak uygulanır. Çoklu kalıp çekme makineleri tel çıkış hızlarında çalışır Saniyede 20–40 metre ince tel için saatte kilometrelerce bitmiş iletken üretir.

Adım 3: Tavlama

İşlenerek sertleştirilmiş bakır tel sert ve kırılgandır; iletkenin kurulum sırasında çatlamadan bükülmesini gerektiren elektrik kablolama uygulamaları için uygun değildir. Tavlama, teli 200–500°C'ye ısıtarak ve deforme olmuş tane yapısının yeniden kristalleşmesine izin vererek sünekliği geri kazandırır. Endüstriyel olarak iki yöntem kullanılmaktadır. Toplu tavlama, sarmal teli birkaç saat boyunca kontrollü atmosferli bir fırına yerleştirir; çok düzgün sonuçlar üretir, ancak önemli bir bekleme süresi gerektirir. Sürekli hat içi tavlama, çekilmiş teli son çekme kalıbından hemen sonra bir elektrik dirençli ısıtma bölgesinden geçirir ve hat çalışırken bakırın saniyeler içinde yeniden kristalleştirilmesini sağlar; hızı ve enerji verimliliği açısından yüksek hacimli üretimde baskın yöntemdir. Düzgün tavlanmış bakır tel %25'in üzerinde kopma uzamasına ve bunun altında direnç sağlar 1,724 μΩ·cm — tavlanmış bakır için uluslararası standartlaştırılmış değer (%100 IACS iletkenliği).

Adım 4: Büküm ve Yalıtım

Tek katı iletkenler düşük esnekliğe sahip uygulamalara (duvarlarda sabit kablolama) hizmet eder. Esnek kablolar için (cihaz kabloları, taşınabilir aletler, kaynak kabloları) çok sayıda ince tel, çok telli bir iletken oluşturmak üzere bir büküm makinesinde birlikte bükülür. Tipik bir AWG 12 çok damarlı iletken, merkezi bir kablo etrafında tek bir katman halinde bükülmüş 7 ayrı AWG 22.5 kablo kullanır. Daha ince büküm (19, 37 veya 133 tel), zorlu esnek çevrim uygulamaları için giderek daha esnek iletkenler üretir. Bitmiş iletken daha sonra, termoplastik veya termoset yalıtım malzemesinin eritildiği ve sürekli bir kaplama halinde iletken üzerine basınçla ekstrüde edildiği bir ekstrüderden (dönen vidalı ısıtılmış bir varil) geçer.

Elektrik Teli Yalıtım Türleri: Malzemeler, Değerler ve Seçim

Elektrik teli yalıtımı, akımın iletkenden kaçmasını önleyen, çevresel bozulmaya karşı koruma sağlayan ve birçok uygulamada mekanik koruma ve aleve dayanıklılık sağlayan dielektrik kaplamadır. Yalıtım seçimi doğrudan kablonun voltaj değerini, sıcaklık değerini, kimyasal direncini ve geçerli kurulum ortamlarını belirler. Hiçbir yalıtım malzemesi tüm parametrelerde üstün değildir, bu nedenle tel endüstrisinde düzinelerce yalıtım türü mevcuttur.

PVC (Polivinil Klorür)

PVC, dünya çapında en yaygın kullanılan tel yalıtım malzemesidir ve hacim olarak bina teli, kontrol kablosu ve cihaz kablosu yalıtımının çoğunluğunu oluşturur. Ucuzdur, sıkılması kolaydır, kendi kendine söner (alev geciktirici derecelerde) ve yağlara, asitlere ve neme karşı dayanıklıdır. Standart PVC yalıtımı şu şekilde derecelendirilmiştir: 60°C veya 75°C sürekli çalışma sıcaklığı, 90°C dereceleri mevcuttur. Zayıflığı düşük sıcaklık performansıdır (standart PVC -10°C'nin altında kırılgan hale gelir) ve yandığında aşındırıcı ve toksik olan hidrojen klorür gazı açığa çıkarır. Bu nedenle zehirli dumanın can güvenliği açısından endişe verici olduğu bazı bina uygulamalarında (toplam alanlar, tüneller, kamu binaları) PVC yasaktır. Kuzey Amerika'da konut kablo kanalı kablolaması için standart seçim olan THHN ve THWN bina teli, 90°C kuru / 75°C ıslak dereceli naylon ceketli PVC yalıtım kullanır.

XLPE (Çapraz Bağlı Polietilen)

XLPE, polietilen zincirlerinin ekstrüzyondan sonra kimyasal veya fiziksel olarak çapraz bağlanmasıyla üretilir ve erimeyen üç boyutlu bir polimer ağı oluşturulur. Bu, XLPE'ye sürekli bir sıcaklık derecesi verir. 90°C (kuru) ve 75°C (ıslak) 250°C'lik kısa devre dayanım sıcaklıklarıyla PVC'nin 160°C kısa devre sınırından önemli ölçüde daha iyidir. XLPE, PVC'den daha düşük dielektrik kayıplara sahiptir, bu da onu PVC'deki dielektrik ısıtmanın çalışma frekansında sorun yaratacağı orta gerilim (1 kV–35 kV) ve yüksek gerilim güç kabloları için standart yalıtım haline getirir. Yer altı ve ıslak yerler için derecelendirilmiş USE-2 ve RHW-2 bina telinde XLPE yalıtımı kullanılır. Malzeme yandığında aşındırıcı gazlar yaymaz, bu da ona kapalı kurulumlarda PVC'ye göre güvenlik avantajı sağlar.

LSZH (Düşük Duman Sıfır Halojen)

LSZH yalıtımı, yangına maruz kaldığında minimum düzeyde duman üreten ve halojenik asit gazı oluşturmayan halojen içermeyen polimer bileşikleri (tipik olarak mineral dolgu alev geciktiricilerle poliolefin karışımları) kullanır. Bu, tahliyenin zor olduğu kapalı alanlarda kritik öneme sahiptir: tüneller, gemiler, açık deniz platformları, veri merkezleri ve toplu taşıma sistemleri. Avrupa yapı yönetmelikleri (CPR — Yapı Ürünleri Yönetmeliği) kabloları yangına tepki performansına göre sınıflandırır ve LSZH formülasyonları Cca, B2ca ve daha yüksek performans sınıflarına hakimdir. Takas mekanik dayanıklılıktır - LSZH bileşikleri genellikle PVC'den daha yumuşak ve aşınmaya daha az dayanıklıdır, bu da daha dikkatli kurulum işlemi gerektirir.

Silikon Kauçuk

Silikon kauçuk izolasyon, termoplastik izolasyonların ulaşamayacağı aşırı sıcaklıkları kapsar: sürekli derecelendirmeler –60°C ila 180°C Bazı kaliteler sınırlı süreler için 200°C'ye dayanıklıdır. Silikon, kriyojenik sıcaklıklarda bile esnektir, kimyasal olarak inerttir, UV ışınlarına dayanıklıdır ve yandığında toksik değildir. Bu özellikler onu fırın kabloları, endüstriyel fırın uygulamaları, tıbbi ekipman kabloları ve havacılık kabloları için standart hale getirir. Maliyet birincil sınırlamadır; silikon yalıtımlı telin maliyeti eşdeğer PVC tele göre metre başına 3-8 kat daha fazladır, bu da onu termal performansının gerçekten gerekli olduğu uygulamalarla sınırlandırır.

PTFE (Politetrafloroetilen)

Ticari olarak Teflon olarak bilinen PTFE, herhangi bir tel yalıtımı arasında en yüksek kimyasal direnci sağlar ve sürekli sıcaklık derecesi ile birleşir. 260°C ve yüksek frekanslarda mükemmel dielektrik özellikler. PTFE yalıtımlı tel, havacılık kablo demetlerinde (MIL-W-22759 ve eşdeğeri), yüksek frekanslı koaksiyel kablolarda ve agresif solventlerin veya asitlerin diğer yalıtım malzemelerini yok edebileceği kimyasal işleme ekipmanlarında standarttır. Son derece düşük sürtünme katsayısı ve yapışmaz yüzeyi aynı zamanda PTFE yalıtımlı telin borulardan çekilmesini ve sıkı kablo demetleri halinde demetlenmesini kolaylaştırır.

Elektrik Kablosu Çeşitleri: Yapım ve Uygulama

Bir elektrik kablosu, birden fazla yalıtımlı iletkeni (artı çoğunlukla bir topraklama kablosu, dolgu malzemesi, ekranlama ve bir dış kılıf) belirli bir kurulum ortamı ve elektriksel işlev için tasarlanmış tek bir düzenekte birleştirmesi açısından telden farklıdır. Kablo yapısı uygulamalar arasında değiştirilemez: belirli bir ortamda yanlış kablo tipinin kullanılması yangın tehlikelerine, kural ihlallerine veya zamanından önce yalıtım arızasına neden olabilir.

NM-B (Metalik Olmayan Kılıflı Kablo)

Baskın markanın isminden dolayı genellikle Romex olarak adlandırılan NM-B, Kuzey Amerika genelinde kuru, iç mekanlarda konut kablolaması için standart kablodur. İki veya üç yalıtımlı bakır iletken (tipik olarak THHN) artı bir kağıt ayırıcıya sarılmış ve bir PVC dış kılıf içine alınmış çıplak bir topraklama kablosundan oluşur. NM-B, 14/2, 12/2, 10/2 (iki iletken artı toprak) ve 14/3, 12/3 (üç iletken artı toprak - üç yollu anahtar devreleri için gereklidir) olarak mevcuttur. İletkende 90°C derecelendirilmiştir ancak 60°C kapasiteye düşürülmelidir dış ceketin ısıyı tutması nedeniyle pratikte. NM-B ıslak yerlerde, betona gömülü olarak veya fiziksel hasara maruz kalan alanlarda çalıştırılamaz.

UF-B (Yeraltı Besleme Kablosu)

UF-B kablosu, kanal olmadan doğrudan toprağa gömülmek üzere tasarlanmıştır; iletkenler, ayrı bir kılıfa sarılmak yerine katı gri bir PVC bileşiğinin içine gömülerek neme ve ezilmeye karşı dayanıklı bir düzenek oluşturur. Dış mekan devreleri (peyzaj aydınlatması, müştemilatlar, bahçe çıkışları) için kullanılır ve ayrıca NM-B'nin yasak olduğu nemli yerlerde iç mekanlarda da kullanılabilir. NEC kapsamında minimum gömme derinliği: Doğrudan gömülü UF-B için 24 inç kablo kanalı koruması olmadan, kablo kanalıyla korunduğunda 12 inç'e düşürülür.

MC Kablo (Metal Kaplı Kablo)

MC kablosu, yalıtımlı iletkenleri esnek, birbirine kenetlenmiş alüminyum veya galvanizli çelik bir zırhla çevreleyerek ticari ve endüstriyel binalarda ve yerel kuralların NM-B'yi yasakladığı konut uygulamalarında (birçok kentsel yargı alanı ve çok aileli bina) açıkta kalan hatlara uygun mekanik koruma sağlar. Zırh, topraklama iletkeninin yerine geçmez; MC kablosu, özel bir yalıtımlı ekipman topraklama kablosu içerir. MC kablosunun ıslak yerlerde (listelenen bağlantı parçalarıyla), betonda ve bazı doğrudan gömme uygulamalarında kullanılması onaylanmıştır ve NM-B'nin karşılayamayacağı kurulum esnekliği sunar.

SE ve SER Kablosu (Servis Girişi)

Servis giriş kablosu elektrik sayacını ana elektrik paneline bağlar. SE-R (servis girişi, yuvarlak), iki yalıtımlı faz iletkeni ve çıplak alüminyum nötr iletken içerir; tümü dış mekana maruz kalmaya uygun örgülü veya PVC dış kaplamayla kaplanmıştır. SER, sayaçtan panele 100–400A beslemeler ve aynı bina içindeki alt panel beslemeleri için kullanılır. Boru olmadan doğrudan gömme için onaylanmamıştır. Şebeke hizmeti kesintisi için (trafodan ölçüm cihazına bağlantı) havai tripleks kablo (XLPE izolasyonlu önceden bükülmüş alüminyum iletkenler) standarttır.

Zırhlı ve Ekranlı Data Kabloları

Düşük voltajlı veri ve iletişim kabloları - Cat6 Ethernet, koaksiyel RG-6, bakır izleyicili fiber optik - NEC Madde 800 ve 820'ye tabi, mevzuat anlamında elektrik kablolarıdır. Havalandırma boşluklarında (alçaltılmış tavanların üzerinde, hava işleme plenumlarında), bu kabloların düşük duman, düşük alev yayma özelliklerine sahip CMP dereceli (İletişim Plenum) ceketleri kullanması gerekir. Katlar arasındaki dikey geçişlerde yükseltici dereceli (CMR) kablolar gereklidir. Standart CM dereceli kablolara yalnızca plenumsuz, yükseltici olmayan iç alanlarda izin verilir. Yükseltici kablonun bir plenumda değiştirilmesi, yangın denetimlerini geçemeyen ve bir yangın durumunda zehirli dumanın HVAC sistemlerinde dolaşmasına neden olabilecek yaygın ve tehlikeli bir kurulum hatasıdır.

Günümüzde Evlerde Ne Tür Kablolama Kullanılıyor?

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki modern konut kablolaması, NEC tarafından oluşturulan ve yerel bina yönetmeliklerinin zorunlu kıldığı standart bir sistemi takip etmektedir. 2000'den sonra inşa edilen veya yeniden kablolanan bir evdeki malzemeler, kablo türleri ve devre konfigürasyonları, 1970'ler öncesi kablolamadan önemli ölçüde farklıdır ve mevcut standardı anlamak, ev sahiplerinin eski kabloları değerlendirmesine, yenilemeleri planlamasına ve elektrikçilerle iletişim kurmasına yardımcı olur.

Boyunca Bakır İletken

Yeni konut inşaatındaki tüm branşman devre kablolarında bakır iletkenler kullanılır. Bakır kıtlığı ve fiyat artışı nedeniyle 1965 ile 1973 yılları arasında inşa edilen evlerde yaygın olarak kullanılan alüminyum kablolar, daha fazla termal genleşme, bağlantılarda oksitlenme eğilimi ve vidalı terminallerin altındaki soğuk akış nedeniyle binlerce evde yangına neden oldu. Amper-foot başına daha düşük maliyetinin önemli olduğu ve bağlantıların standart vidalı terminaller yerine listelenen alüminyum uyumlu pabuçlarla yapıldığı servis giriş iletkenleri ve büyük besleme kabloları (200A paneller, alt paneller, aralık ve kurutucu devreleri) için alüminyum bugün hala kullanılmaktadır.

Birincil Branşman Devre Kablolaması Olarak NM-B Kablosu

Tek aileli bir evdeki şube devrelerinin büyük çoğunluğu (genel aydınlatma, prizler, küçük cihazlar) duvar boşluklarından, kirişlerden geçirilen NM-B kablosuyla kablolanır ve çerçeveye zımbalanır. Tipik bir yeni ev şunları içerir: 1.000–2.000 doğrusal feet NM-B kablosu 20-40 şube devresinde. Kablo göstergesi devre amperajını takip eder: 15A devrelerde 14 AWG (beyaz ceketli NM-B), 20A devrelerde 12 AWG (sarı ceketli), 30A devrelerde 10 AWG (turuncu ceketli). Ceket renk kodu, üreticiler tarafından benimsenen ve denetçiler tarafından geniş çapta tanınan bir standarttır ancak NEC tarafından resmi olarak zorunlu tutulmamaktadır.

Yüksek Yüklü Cihazlar için Özel Devreler

NEC, çeşitli yüksek yüklü konut uygulamaları için özel devrelere (yalnızca tek bir prize veya cihaza hizmet veren devrelere) ihtiyaç duyar. Mutfaktaki her küçük cihaz (tezgah üstü prizler için en az iki devre), buzdolabı, bulaşık makinesi, çöp öğütücü ve mikrodalga fırın için 20A, 120V'luk özel bir devre gereklidir. Büyük cihazlar 240V devre gerektirir: elektrik aralığı (50A, 8 AWG veya 6 AWG), çamaşır kurutma makinesi (30A, 10 AWG), merkezi AC kondansatörü (ünite boyutuna bağlı olarak genellikle 30–60A), elektrikli su ısıtıcısı (30A, 10 AWG) ve EV şarj cihazları (48A Seviye 2 EVSE için 50A, 6 AWG). Bu 240V devreler iki kutuplu kesiciler kullanır ve hem sıcak bacakları, hem nötrü hem de toprağı taşıyan 10/3 veya 6/3 NM-B kabloyu çalıştırır.

GFCI ve AFCI Koruma Gereksinimleri

Modern konut kablolama kuralları, standart kesicinin ötesinde iki tür ek koruma gerektirir. GFCI (Topraklama Arızası Devre Kesici) koruması banyolardaki tüm prizler, lavaboya 6 fit mesafedeki mutfaklar, garajlar, dış mekanlar, gezinme alanları, tamamlanmamış bodrumlar ve yüzme havuzlarının yakınındaki yerler için gereklidir; topraklanmış bir yüzey ve canlı bir iletkenle eşzamanlı temasın mümkün olduğu herhangi bir yer. GFCI cihazları, sıcak ve nötr arasındaki akım dengesizliğini çok küçük bir oranda algılar 4–6 miliamper ve kardiyak fibrilasyon oluşmadan önce 25 milisaniye içinde kapanma olur. AFCI (Ark Arızası Devre Kesici) koruması, 2017 ve 2020 NEC sürümleri tarafından yaşam alanları, yatak odaları, koridorlar ve mutfaklardaki hemen hemen tüm 15A ve 20A branşman devreleri için gereklidir; standart kesicilerin algılayamadığı hasarlı kablolardaki ark arızalarının yüksek frekanslı elektriksel imzasını tespit eder.

Eski Evlerdeki Eski Kablolamanın Belirlenmesi

1940'tan önce inşa edilen evler, topuz ve tüp kabloları içerebilir; topraklama kablosu olmayan, seramik düğmeler ve tüpler içinden yönlendirilen bireysel kumaş yalıtımlı iletkenler. Bu kablolama, bozulmamış ve değiştirilmemişse doğası gereği tehlikeli değildir, ancak topraklı prizleri destekleyemez, topraklama gerektiren modern cihazlarla uyumsuzdur ve çoğu ev sahibinin sigorta poliçesi tarafından geçersiz kılınır. 1940'lardan 1960'lara kadar olan evlerde genellikle kırılgan hale gelen kauçuk yalıtımlı iletkenlere sahip iki telli devreler (topraklama yok) bulunur. Her iki durum da yenileme öncesinde veya devre eklemeden önce lisanslı bir elektrikçi tarafından değerlendirme yapılmasını gerektirir. Kumaşa sarılı kablolar, iki uçlu topraklanmamış prizler veya devre kesiciler yerine sigorta paneli bulunan herhangi bir ev, yeniden kablolama için değerlendirilmelidir. — keyfi bir standardı karşılamak için değil, 60-80 yıllık kablolardaki yalıtım bozulmasının gerçek bir yangın riskini temsil etmesi nedeniyle.